Pracownia Gościnna Tomasza Mroza

Pracownia gościnna Tomasza Mróz

Treści programowe

Nie chcę Was uczyć ani niczego Was nauczać. Mogę Wam co najwyżej pokazać, jak nie robić sztuki – na bazie własnych, licznych błędów. Jeśli macie wątpliwości, czy w ogóle chcecie być artystami lub artystkami, to świetnie. Jeśli ich nie macie – też dobrze. Wątpliwość to naturalny stan; sam przynajmniej raz w roku mam ochotę to wszystko rzucić i zająć się „normalną” pracą w Skandynawii.

Pracownia opiera się na założeniu, że system sztuki nie jest czymś, do czego należy się potulnie dopasowywać, ale przestrzenią, którą należy przetestować, podważyć lub po prostu spróbować rozwalić. Traktujemy proces twórczy jako bezkompromisowy teatr groteski, oporu, obsesji i przymusu wyrzucenia z siebie niezadowolenia wobec otaczającej nas rzeczywistości. Nie czekamy na obronę dyplomu – próbujemy wyobrazić sobie, że właśnie wyrzucono nas z uczelni, i zaczynamy działać na realnym polu sztuki już dziś.

Interesuje nas kumulacja chaosu, teatralność, dramat, dźwięk, obiekty trójwymiarowe i płaskie, a przede wszystkim – odważne bycie sobą.

1. Poetyka Błędu i Spektakularna Porażka

Nobilitujemy pomyłkę, zniekształcenie i potknięcie. Błąd nie jest porażką estetyczną, lecz momentem wyzwolenia spod dyktatu „dobrego smaku”. Uczymy się traktować porażkę jako spektakularny sukces i otwarcie nowych linii ucieczki przed systemem.

2. Proces, Śmieć i Brudnopis jako Fundament

Samo dzieło końcowe bywa przereklamowane. Skupiamy się na procesie, który jest podstawowym narzędziem pracy. Wymięty szkic, porzucona próba czy bełkotliwy tekst są dla nas pełnoprawnym punktem wyjścia. Uczymy się wypracowywać nawyk ciągłego zapisu i gromadzenia tych „odpadów” myślowych.

3. Rozkmina Techniczna i Doświadczenie Materialne

Przeanalizujemy logikę procesów rzeźbiarskich: od pracy z gliną i wykonywania form/negatywów, po odlewy z gipsu, silikonu czy żywic. Daję Wam pełne wsparcie merytoryczne: wytłumaczę, jak te technologie działają w praktyce, jak unikać błędów i jak prostymi sposobami uzyskać dany efekt.

4. Post-Studio Practice

Sztuka nie dzieje się w próżni. Wychodzimy poza mury ASP. Uczymy się nawiązywania relacji (networking), pracy w kolektywach oraz organizowania interwencji w tkance miejskiej i instytucjonalnej. Zostaniecie wyposażeni w wiedzę o realiach funkcjonowania w świecie sztuki, radzeniu sobie z opresją rynku oraz zachowaniu autentyczności w starciu z instytucjami.

Program realizacyjny

(Po konsultacji wybierzemy formę która będzie Was najbardziej interesowała. To są propozycje, ale „rysunek” to podstawa.)

Praca w semestrze opiera się na równoległym rozwoju indywidualnej praktyki studenckiej oraz uczestnictwie w zbiorowych prowokacjach i projektach dydaktycznych. :

1. Rysunek, Rysunek, Rysunek (Nawyk zapisu):

Ciągła praktyka rysunkowa jako najszybszy kompas myśli, pozbawiony cenzury i akademickiego namysłu.

2. Włam do Banku (Projekt Konceptualno-Rynkowy):

Strategiczne zadanie polegające na opracowaniu konceptualnej pracy/akcji z intencją…

sprzedania jej bezpośrednio do korporacyjnej kolekcji sztuki (np. ING). Badamy granice cynizmu, wartości i systemowych gier.

3. Teatrzyk:

Kolektywne stworzenie pełnej inscenizacji: od napisania scenariusza, przez zbudowanie scenografii i uszycie kostiumów, po wybór miejsca i wykonanie spektaklu/performansu.

4. Farma Trolli / Grupy Artystyczne:

Zawiązanie tymczasowych kolektywów twórczych i przetestowanie siły grupy. Działania z zakresu mistyfikacji, prowokacji sieciowej, tworzenia alternatywnych narracji wizualnych i tożsamości.

5. Manifest Artystyczny

Opracowanie własnego tekstu/manifestu i przeprowadzenie niezapowiedzianego odczytu lub „dzikiego” kolportażu druku w przestrzeniach kluczowych warszawskich instytucji (MSN, Zachęta, CSW, Muzeum Narodowe).

6. Wspólna Wystawa:

Zwieńczeniem całorocznej pracy będzie pełnoprawna wystawa zbiorowa w realnej przestrzeni wystawienniczej ( w zależności gdzie uda się pozyskać przestrzeń. Moje propozycje: galeria Monopol, galeria Studio, Miejsce Projektów Zachęty, Pawilon Tańca, CSW laboratorium )

Tomek Mróz