Przedmiot w 1 i 2 semestrze studiów I stopnia, obowiązkowy
Treści programowe:
∙ Inicjacja i zamodelowanie skrótowego sposobu myślenia plastycznego;
∙ Zbadanie różnic między plastycznymi środkami wyrazu: rysunkiem, kolażem, fotografią, infografiką, modelowaniem AI, typografią, znakiem; ∙ Funkcja, forma i potencjał typografii;
∙ Analiza języka wizualnego kreowanego przez AI;
∙ Narzędzia i metodologia pracy projektanta graficznego użyte do wypowiedzi stricte artystycznej i osobistej;
∙ Umiejętność obiektywnej oceny komunikatywności własnego dzieła; ∙ Wyjście poza schemat w wizualnej interpretacji dzieła humanistycznego;
∙ Praca w zespole jako doświadczenie współpracy, odpowiedzialności i kompromisu;
∙ Łączenie pracy manualnej z pracą w programach graficznych;
∙ Wstęp do pracy z pakietem Adobe.
Realizowane tematy:
Osoby studenckie wykonują zadania plastyczne, dla których pretekstem są takie tematy jak własna dysfunkcja (plakat), analiza i interpretacja tekstu filozoficznego lub krytycznego (plakat), granica czytelności znaków (grafika komputerowa), relacje społeczne (infografika), manipulacja obrazem (zdjęcie lub film imitujące sztuczną inteligencję). Dobór tematów ma na celu maksymalne zaangażowanie osób studenckich. Pracownia jest przestrzenią przyjazną eksperymentowaniu, otwartą na podążanie za pomysłami osób studiujących, a daleką od narzucania konkretnych stylistyk czy estetyk. Nacisk kładziony jest na sam proces twórczy, a mniej na skończone dzieło.
Podczas zajęć przewidziane jest kilka wykładów i otwartych dyskusji: 1. Relacja funkcji i formy na przykładzie historii typografii; 2. „To nie jest fajka”. Sztuka, a „realność”; 3. Czy freski w Kaplicy Sykstyńskiej to design, a plakaty Tomaszewskiego to sztuka? Komunikacja / estetyka
