Pracownia Komunikacji Intermedialnej

Zespół pracowni:

prof. Krzysztof Olszewski

dr Magdalena Janus

Marek Mainski

Prace studentów:

www.megjanus.com/index.php/asp/

Pracownia Komunikacji Intermedialnej to miejsce poszukiwań, prowadzenia eksperymentów i badań w zakresie terminu komunikacji, intermediów oraz ich wzajemnej zależności. Punktem wyjścia jest rzeczywistość (codzienność), jej interpretacja i podstawowe relacje międzyludzkie. Jest to miejsce refleksji pomiędzy słowem, obrazem, dźwiękiem, przestrzenią i obecnością.

Przedmioty:

Podstawy Komunikacji Intermedialnej – Organizm intermedialny

II rok I stopnia

dr Magdalena Janus, mgr Marek Maiński

Tworzymy grupę i bezpieczną przestrzeń, w której podstawą jest otwartość, szczerość, odpowiedzialność, zaufanie i akceptacja. Dzięki temu możemy rozwijać komunikację pomiędzy sobą nawzajem, w poszukiwaniu tematów i środków wyrazu, które pragniemy zgłębiać.

Poprzez poznanie i wybranie technik warsztatowych, tworzenie obrazów graficznych, tekstów, kompozycji dźwiękowych w mediach manualnych i cyfrowych dążymy do odnalezienia indywidualnego języka wypowiedzi.

Ważnym elementem procesu kreacji są wspólne rozmowy, dzielenie się wnioskami, spostrzeżeniami po przeprowadzonych działaniach, zapisywanie pomysłów do pracy indywidualnej.

Ostatni etap to stworzenie wspólnej pracy intermedialnej osadzonej w przestrzeni. Ten obszar jest elastyczny i zależny od konkretnej grupy.

Komunikacja Intermedialna

III rok I stopnia, I i II rok II stopnia

prof. Krzysztof Olszewski, dr Magdalena Janus, mgr Marek Maiński

Podstawą pracy jest intuicyjne działanie, improwizacja, które prowadzą w kierunku świadomej kreacji. Studenci odnajdują i zbierają odpowiednie narzędzia (manualne i cyfrowe), z którymi czują się dobrze i którymi chcą się posługiwać. Odsyłanie jednego medium do drugiego, oraz postrzeganie jednego medium poprzez drugie, przynosi odpowiedzi w jakim kontekście i relacji pragną zastosować wybrane środki wyrazu.

Poszukujemy odpowiedzi poprzez łączenie przeciwstawnych żywiołów (konstrukcja – dekonstrukcja, definiowanie – redefiniowanie). Pokonujemy własne granice. Próbujemy doświadczeń trudnych, często intymnych. Staramy się zbliżać do nieuchwytnych, niezwerbalizowanych doznań. Nabieramy innej perspektywy postrzegania i dalej w lekkości, próbując nie zniszczyć osiągniętych już rezultatów, bardziej świadomie zagłębiamy się w proces twórczy.

 

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie © 2017

Korzystamy z technologii ciasteczek. Przeglądając naszą stronę zgadasz się na używanie ich. Polityka cookies.Rozumiem